Koude tomatensoep en tuinbonensalade

T. eet tegenwoordig vrijwel altijd met de pot mee. Op dagen dat P. uit werk komt, eten T. en ik eerder en op de overige dagen eten we met zijn 3en.

Aanpassingen in het eten voor hem betreffen zout (weglaten of minder), ui (heel heel weinig, pas na 1,5 jaar) en pepers (gebruik het wel, maar niet mondenbrandend heet voor hem).

Deze koude soep vond meneer wel lekker, maar na een hap of tien vond hij het wel genoeg; er zat teveel pit in voor hem. Ik moet toegeven dat mijn keel ook een beetje in de fik stond, ondanks die ene kleine peperoncino die ik erin had gedaan.

Verhoudingen heb ik niet genoteerd, maar het luistert ook niet zo nauw: veel tomaten; beetje komkommer; beetje rode paprika, ieniemini pepertje of anders een snufje cayennepeper (maar je kunt het dus ook weglaten), ladingen verse basilicum en oregano, scheutje balsamico, klein teentje knoflook, klein uitje. Je pureert het geheel. Voor een snelle versie gebruik je de tomaten minus de zaadjes. Voor een langzamere versie, ontvel je ze nog eerst.

Tuinbonensalade; recept staat hier. Schep maar een heel klein beetje ui op of geef alleen de tuinbonen (met de dressing en de munt).

Meneer at ook nog een stukje van onze pizza bianca (mozzarella, paar champignons) mee.

1 reactie

  1. Lekker! Die peperoncino kunnen inderdaad verraderlijk heet zijn, en ze zijn maar zo klein!
    Ik doe bij snelle versie trouwens pitjes altijd wel. Vind zo zonde die pitjes weg te gooien, en zit volgens mij vol vitaminen (niet dat jullie daar tekort aan hebben overigens).

Laat een reactie achter

Het emailadres wordt niet zichtbaar op de site. Verplichte velden *

*

Scroll naar boven