De Druivendreumes en zoet & zout

Hè ja, even lekker naar de speelochtend. Spelen naast (want samen spelen is nog niet aan de orde) andere kindjes, ander speelgoed, veilig rondrennen, vallen en opstaan. In paniek raken als mama even uit beeld is en gerustgesteld zijn als ze er weer is.

En…druiven plukken. Op het plein groeit vanuit een andere tuin, een hele mooie druif zo over het muurtje heen. Ik zag het direct, voor veel andere mensen blijft hij verborgen. Is het ordinair, zo’n druif? Niet interessant? T. vindt ze wel leuk. Hij weet ‘m te vinden, sinds ik er eentje afplukte en aan hem gaf (even kapot gebeten door mij, want druiven en rennende dreumesen…). En na een, moeten er meer volgen. Hij laat het me zien, “kijk mama, daar hangen ze, mag ik mag ik mag ik?”, maar dan nonverbaal.

Hij krijgt als enige in de kring zijn eigen meegebrachte snacks; rozijnen en een stuk bio ontbijtkoek. Ik sta er achter dat ik hem met 15 maanden (en liever later ook niet) geen 8 koekjes in een plastic zakje laat eten. Ik bedoel hiermee trouwens niet te zeggen dat ouders die dit wel doen, geen goede keuze maken. Ieder maakt zijn/haar eigen afwegingen in het leven en die van de kinderen.
Vroeger mocht ik van mijn moeder geen schoolmelk, want dat vond mijn moeder overdreven, ik kreeg thuis al een glas melk, dus waarom betalen voor zo’n enorme dosis melk op school? Nee, ik had mijn eigen beker met roosvicee. Ik vond het niet erg, want melk uit zo’n plastic bekertje met zo’n aluminium dekseltje, dat leek me echt niet lekker.
Ik heb het niet van een vreemde, zo ziet u.

Maar toch; het valt toch op. Dat jongetje dat als enige zijn eigen snacks heeft en dan niet eens vanwege een allergie. Ik probeer te waken om toch niet te veel geboden te hebben. Zo gebruiken wij zout met mate, maar verban ik het niet volledig uit zijn menu. Ook mag hij mee-eten met mijn schepijsje, als ik die in de stad neem, kleine hapjes.
Als ik wil dat hij dat niet krijgt, net als andere producten met suiker, dan zou ik het zelf ook moeten laten. Wat voor een voorbeeld ben ik als ik wel een ijsje eet, maar hem zeg dat hij niet mag? Zoals ik al zei, delen, maar kleine hapjes.
Als hij dan strakjes, als hij wat ouder is, naar een feestje gaat, wil ik niet een hele lijst meegeven met dingen die hij niet mag. Geen vlees en vis, lijkt me meer dan voldoende.

Ik kies er voor T. te laten eten zoals wij. Suiker en zout met mate, geen gekke, overbodige en te dure voorverpakte producten, uitzonderingen daargelaten.
Sap krijgt hij ook vaak aangeboden, maar water vindt hij net zo goed. Drink ik zelf ook bij hoge uitzondering, vruchtensap uit een pak. Veel suiker, amper vezels en vitamines. We drinken wel verse jus d’orange, elke dag, heerlijk!

Het zal later net zo zijn met koffie, alcohol en roken. Mijn zusje en ik hebben afgezien van die schoolmelk dan, verder nooit iets strict verboden gekregen. Wel kregen we absoluut niet onbeperkt snoepjes en kookte mijn moeder bijzonder weinig uit pakjes.
Een goed voorbeeld dus en nooit een reden gehad om te gaan rebelleren, omdat ik dingen niet mocht die ik wel wilde. Ik heb nooit gerookt, eet gezond en drink met mate. Idem dito voor mijn zusje. Wij zijn braverikjes, ik zeg het je. Mijn prachtige zusje staat op het punt ook een kindje te krijgen, ik ben benieuwd hoe haar kleine etertje zal zijn.

3 reacties

  1. Toch leuk dit stukje.. lees wel vaker mee maar had dit gemist.
    Anne gaat volgend jaar naar een school waar de kinderen fruit mee “moeten” nemen (en delen met klasgenoten doordat alles op 1 groot blad gaat) en zoetigheid tijdens de lunch absoluut verboden is. 3x per week gymen (ipv de verplichte 2x) en veel op stap. Veel de school uit.
    In de overblijf naar de speeltuin maar ook gewoon onder schooltijd tuinieren, kinderboerderij en culturele uitstapjes.
    Wij zijn verder niet vegetarisch maar verder ben ik blij te lezen dat er iemand net zo denkt als wij.
    Snoepen, snaaien met mate.. Het mag best.. maar niet altijd en zeker niet onbeperkt. Doen papa en mama ook.

  2. Ik ben het wel eens met het idee om voor het hele gezin een gezonde eetstijl aan te houden met eenvoudige, simpele, pure producten en niet teveel zout en suiker etc. Verbieden lijkt me ook geen goede manier om kindjes gezond te leren eten, alles wat verboden is gaat op een bepaald moment juist aantrekkingskracht uitoefenen. Spullen die mijn kindjes liever niet eten koop ik gewoon niet, die zullen voor ons als volwassene ook niet goed zijn denk ik dan. Aangezien ik het “meedoen” wel erg belangrijk ben geef ik mijn kinderen als ze buiten de deur zijn geen aparte lunchbox mee, maar dat er op een speelzaal 8 koekjes zouden worden gegeven aan een dreumes vind ik wel ver gaan…dat heb ik in onze omgeving nooit meegemaakt gelukkig.

  3. Grappig om te lezen. Het eten op het kinderdagverblijf heb ik mee geworsteld. Thuis probeer ik zoveel mogelijk zuivel, groente en fruit biologisch te eten en op school gebeurt dat niet. Ik heb voor mijzelf besloten dat het dan maar zo is. In de kring krijgen de kindjes diksap en fruit. Het wordt allemaal in stukjes in een bakje gelegd en dan mag een kindje daarmee de kring rond. Het middageten is brood (af en toe krijgen ze een tosti of een broodje knakworst) en ’s middags krijgen ze of een biscuitje/soepstengel/zout stokje. Aan het eind van de middag als ze al trek hebben en papa en mama ze nog niet op komt halen krijgen ze een blokje kaas of een stukje worst. Thuis krijgt ze zo min mogelijk vlees, maar hier in huis is papa toch een vleeseter en krijgt ze als papa vlees eet toch wat vlees (wel zo veel mogelijk biologisch). Het fijne is wel dat ik meestal kook en de boodschappen koop. Dat betekent dat manlief maximaal twee keer in de week vlees op zijn bord heeft liggen. Prinsesje houdt niet zo van vlees en vindt vegetarsich lekkerder dat is dan wel leuk :).

Laat een reactie achter

Het emailadres wordt niet zichtbaar op de site. Verplichte velden *

*

Scroll naar boven